Bondowskie inspiracje

Komponując zestawy koordynowane (marynarka + spodnie garniturowe w innym kolorze) lub smart każualowe (marynarka + dżinsy lub chinosy), staram się tak dobierać poszczególne elementy żeby był wyraźny kontrast pomiędzy spodniami a marynarką. Ale to nie jest jedyna możliwa droga bo można pójść też w kierunku maksymalnego zbliżenia kolorystycznego spodni i marynarki. Ta druga droga wydawała mi się zawsze mało ciekawa i mało ambitna (bo dobieranie kolorów spodni i marynarki bywa czasami interesującym wyzwaniem) ale zmieniłem zdanie po obejrzeniu filmu Spectre z bondowskiej serii (2015, reż. Sam Mendes, z Danielem Craigiem w roli Bonda). W filmie tym, w scenach na marokańskiej pustyni, widzimy Bonda w zestawie składającym się z jasnobrązowej marynarki i chinosów w kolorze niemal identycznym jak marynarka (w rzeczywistości spodnie są odrobinę jaśniejsze). W wielu publikacjach dotyczących modowych aspektów filmu można przeczytać, że James Bond ma na sobie w tej scenie jasnobrązowy garnitur, co nie jest zgodne z prawdą.

Ubiór Jamesa Bonda składa się z marynarki uszytej z mieszanki wełny (51%), lnu (41%) i jedwabiu (8%) oraz spodni z bawełnianej gabardyny. Zarówno marynarka jak i spodnie są marki Brunello Cucinelli (tej samej marki jest też pasek). Do tego dochodzą zamszowe trzewiki marki J.Crew oraz biała koszula i dzianinowy krawat (knit) od Toma Forda. Krawat ten był w swoim czasie źródłem niemałej sensacji gdyż jak łatwo zauważyć jest zawiązany za krótko – powinien sięgać do klamry paska a sięga około 10 cm wyżej. Pisano o poważnej wpadce realizatorów filmu ale ja myślę, że był to zabieg celowy, nawiązujący do jednego z wcześniejszych filmów z bondowskiej serii. Bo trzeba tu dodać, że Spectre jest gęsto poprzetykane wieloma odniesieniami do wcześniejszych filmów. Za krótko zawiązany krawat to – moim zdaniem – odniesienie do filmu Diamenty są wieczne (1971, reż. Guy Hamilton, z Seanem Connerym w roli Bonda). W kilku scenach z tego filmu (na marginesie: jednego ze słabszych z całej serii) widzieliśmy Bonda w beżowym lnianym garniturze z pracowni londyńskiego krawca Anthony’ego Sinclaira, kremowej koszuli z mankietami koktajlowymi od Turnbull & Asser i z różowym krawatem zawiązanym węzłem windsorskim. W oczy rzucają się: pokaźna szerokość krawata, ogromny, masywny węzeł i groteskowo mała długość. W dodatku ten kolor! Gdyby krawat został zawiązany węzłem four-in-hand prawdopodobnie miałby właściwą długość a i węzeł nie byłby tak przytłaczający. No ale wyszło jak wyszło i krawat nieodparcie kojarzy się z dziecięcym śliniaczkiem.

Może odbiegnę trochę od głównego tematu ale muszę dodać, że krawat jest nie tylko źle zawiązany ale wygląda bardzo tanio (być może jest poliestrowy). W ówczesnych filmach bondowskiej serii stosowano koszule i krawaty marki Turnbull & Asser, które były doskonałej jakości ale za to nie należały do tanich. I w filmie Diamenty są wieczne Sean Connery nosi niemal wyłącznie krawaty tej marki, poza tym nieszczęsnym różowym. Dlaczego? Otóż scena, w której Bond występuje w tym krawacie kończy się jego wpadnięciem do basenu. Kręcąc film robi się – jak każdy zapewne wie – wiele tzw. dubli każdej sceny (czasami nawet kilkanaście). A jeśli scena kończy się w basenie to do kolejnego dubla trzeba założyć nowy, suchy strój. To by tłumaczyło dlaczego od początku sceny Bond jest bez marynarki: po prostu zaoszczędzono i zamiast moczyć kolejne marynarki kazano Bondowi ją zawczasu zdjąć. Ale krawat musiał się jednak zamoczyć zatem musiano kupić ich odpowiednio duży zapas. No i postanowiono zaoszczędzić i zamiast kupować drogie krawaty Turnbull & Asser, kupiono jakieś tanie krawaty no name. Nie wiem czy moja teoria jest prawdziwa ale myślę, że jest duże prawdopodobieństwo, że tak właśnie było.

Po tej krawatowej dygresji wracam do głównego wątku i stawiam pytanie: czy zestaw marynarka plus spodnie w kontrastowych kolorach/odcieniach jest ładniejszy lub właściwszy od zestawu w kolorach/odcieniach zbliżonych? Oczywiście nie ma na to dobrej odpowiedzi. Bo po pierwsze ocena każdego zestawu ma charakter bardzo subiektywny, a po drugie – jak to zwykle bywa – diabeł tkwi w szczegółach. Na postrzeganie całej stylizacji mają wpływ nie tylko kolory ale także rodzaj i faktura tkanin, krój poszczególnych elementów i ich dopasowanie do sylwetki, a także niuanse w odcieniach. Czyli zarówno w opcji kontrastowej jak i w opcji kolorystycznie zbliżonej, mogą się trafić zestawy udane i nieudane. A skoro nie można z góry przesądzić, która opcja jest lepsza to trzeba próbować różnych. I właśnie w dzisiejszym wpisie postanowiłem pokazać moje próby oparte na bondowskich inspiracjach.

Głównym elementem mojego pierwszego zestawu inspirowanego strojem Jamesa Bonda ze Spectre jest marynarka Marki M.Ceran. Jest uszyta z mieszanki wełny i jedwabiu, ma nakładane kieszenie i guziki z masy perłowej. Tkanina robi doskonałe wrażenie, co jednak można ocenić przy bezpośrednim kontakcie – zdjęcia nie są w stanie tego oddać. Jej mięsista miękkość sprawia, że marynarka jest nie tylko miła w dotyku, ale też idealnie się układa. Zaś lekki połysk nadaje jej nieco niezwykłości. Za te cechy w głównej mierze odpowiedzialny jest jedwab, którego w składzie jest aż 40%. Marynarka jest uszyta całkowicie na miękko; nie ma żadnych wkładów ani usztywnień wewnętrznych i jest całkowicie pozbawiona podszewki.

Żeby się utrzymać w konwencji z filmu Spectre powinienem był zawiązać za krótki krawat ale nie chciałem tego robić i zastosowałem wybieg: zamiast krawata użyłem fularu. Fular jest dodatkiem mało bondowskim bo – jeśli dobrze pamiętam – James Bond założył fular tylko dwa razy w całej serii – w filmach: Zabójczy widok (1985, z Rogerem Moorem w roli Bonda) i GoldenEye (1995, z Piercem Brosnanem).

Pozostałe elementy stylizacji to: chinosy Bytom, koszula James Button, poszetka  Wólczanka, fular i pasek EM Men’s Accesories, zegarek Orient, okulary Fielmann, buty żeglarskie Sebago. Takie buty na pewno nie zdałyby egzaminu na marokańskiej pustyni ale przecież ja tylko czerpię inspirację ze stylizacji Bonda a nie ją kopiuję. Ewentualnych zapalczywych dyskutantów, którzy uwielbiają wytykać mi różne błędy spieszę poinformować, że fular i poszetka – choć podobne – są z zupełnie różnych tkanin (co widać po bliższym przyjrzeniu się). A poza tym: czy zwyczaj, że nie wypada nosić krawata i poszetki z tej samej tkaniny, przenosi się automatycznie na parę: fular/poszetka? Bo nie mam takiej pewności.

Druga stylizacja z użyciem tej samej co poprzednio marynarki, jest nieco bardziej formalna gdyż chinosy zostały zastąpione przez spodnie garniturowe a buty żeglarskie – przez monki. Poza marynarką M.Ceran w skład stylizacji wchodzą: spodnie i krawat Bonus MG, koszula Próchnik, poszetka EM Men’s Accesories, buty Partenope, skarpetki Wola, zegarek Orient, okulary The Bespoke Dudes.

W ostatniej stylizacji z dziś prezentowanych wracam do chinosów ale zestawiam je z inną marynarką w kolorze kremowym. Marynarka jest dwurzędowa i pochodzi z Bonus MG, natomiast stylizacja ma charakter zdecydowanie nieformalny. W jej skład wchodzą: spodnie Bytom, koszula Próchnik, fular EM Men’s Accesories, poszetka Poszetka, buty Meka, zegarek R.U.Braun.