Marynarka dwurzędowa na modowej sinusoidzie

marynarka dwurzędowa

Popularność marynarek i garniturów dwurzędowych nie jest w Polsce przesadnie duża ale wart odnotowania jest fakt, że z roku na rok rośnie. Jeśli spojrzymy wstecz, na czasy gdy rodził się dopiero męski garnitur to zauważymy, że dwa rzędy guzików były wówczas oczywistością. Na początku XIX wieku centrum światowej mody przesuwało się z Paryża do Londynu a ton męskiej elegancji zaczęli nadawać brytyjscy monarchowie. W niebyt odchodziły barokowe stroje dworskie tak charakterystyczne dla francuskiego dworu Ludwika XIII i XIV, zastępowane przez prostsze w kroju surduty. Zniknęły też pończochy – jeden z najbardziej charakterystycznych i – wydawałoby się – niezastępowalnych elementów męskiego stroju – bo pojawiły się… długie spodnie. Największą rolę w tej rewolucji ubraniowej przypisuje się księciu Walii Jerzemu, późniejszemu królowi Jerzemu IV (panowanie w latach: 1820 – 1830), ale nie mogłaby się ona dokonać bez udziału najsłynniejszego dandysa wszech czasów – Beau Brummella (1778 – 1840), przyjaciela księcia/króla Jerzego. To on wymyślił długie spodnie, wywinięte fragmenty surduta (czyli klapy) oraz dwa rzędy guzików – jako główne ozdoby męskiego stroju. Stąd była już prosta droga do garnituru choć musiało minąć jeszcze kilkadziesiąt lat żeby surduty wyewoluowały w marynarki zbliżone do tych, które znamy dzisiaj.

W końcowych dekadach XIX wieku zaczęły się pojawiać marynarki jednorzędowe (którym obowiązkowo musiały towarzyszyć kamizelki) ale garnitury z marynarką jednorzędową uchodziły za mniej eleganckie od garniturów dwurzędowych. Dopiero XX wiek przyniósł eksplozję popularności garniturów jednorzędowych, które jednak długo pozostawały w cieniu garniturów dwurzędowych. Okresem największej popularności marynarek/garniturów dwurzędowych były lata dwudzieste i trzydzieste ubiegłego wieku kiedy to święcił triumfy tzw. krój London Drape z szerokimi ramionami, wąską talią i szerokimi klapami, który nadawał sylwetce posągowych proporcji. Warto dodać, że w tej wersji ramiona marynarki nie tylko sporo wystawały poza naturalną linię ramion, ale były też wysoko podniesione przy pomocy bardzo grubych wkładów barkowych. 

marynarka dwurzędowa

Mniej więcej w tym samym czasie gdy triumfy święcił krój London Drape, w Neapolu pojawili się krawcy, którzy postawili na wygodę i zdecydowali pozbawić marynarki różnych wkładów i usztywnień. W ten sposób powstał styl włoski, który z czasem zdominował elegancką modę męską. Przy czym głównie stawiano na swobodniejsze marynarki jednorzędowe dlatego dwurzędówki zaczęły tracić na popularności, jednak przez całą pierwszą połowę XX wieku były nieodzownym – chociaż coraz rzadszym – atrybutem eleganckiego mężczyzny. Zatriumfowały ponownie w latach pięćdziesiątych XX wieku w ramach stylu Bold Look. Styl ten pojawił się w Stanach zjednoczonych (wylansowany przez magazyn Esquire) jako reakcja na zniesienie wojennych ograniczeń i szybki wzrost dobrobytu wśród przeciętnych obywateli USA. Był męskim odpowiednikiem kobiecego New Look Christiana Diora. Wpływy włoskie jeszcze wtedy nie dotarły za ocean, dlatego marynarki nadal nawiązywały do London Drape natomiast wyraźnie zmieniły się spodnie, które stały się obszerniejsze, miały wyższy stan i – przede wszystkim – bardzo szerokie nogawki zakończone mankietami. Ikonami elegancji stali się słynni aktorzy:  Clark Gable, Humphrey Bogart, Cary Grant i inni.

marynarka dwurzędowa
Cary Grant w filmie Dziewczyna Piętaszek (1940, reż. Howard Hawks)

Kolejne maksimum modowej sinusoidy, na której płynęły garnitury/marynarki dwurzędowe, przypadło na lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte XX wieku. O ile jednak rzeczywista sinusoida oscyluje pomiędzy wartościami „minus 1” i „plus 1”, to sinusoida modowa często wykracza poza te wartości, odnotowując rekordowe wartości. I właśnie wspomniane lata były takim okresem rekordowej popularności dwurzędówek. Zwiastunem nowego trendu był film Amerykański żigolak (1980, reż. Paul Schrader) z Richardem Gerem w roli głównej. Kostiumy do filmu zaprojektował Giorgio Armani, który w owym czasie był mało znanym, początkującym projektantem i to właśnie Amerykański żigolak wyniósł go do wielkiej sławy. Wielką popularność dwurzędówek przypieczętował serial Policjanci z Miami (1984 – 1990) z Donem Johnsonem i Philipem Michaelem Thomasem. Warto przypomnieć, że ówczesne marynarki dwurzędowe charakteryzowały się bardzo obszernym, workowatym krojem i nisko położonym zapięciem. Najczęściej spotykanym układem guzików był wówczas układ 6×1 (patrz wpis: Marynarki dwurzędowe – cztery podstawowe typy, które warto znać).

marynarka dwurzędowa

Pod koniec lat dziewięćdziesiątych marynarki dwurzędowe zaczęły powoli znikać i na przełomie wieków popadły w zapomnienie. Na szczęście na krótko i zainteresowanie nimi ponownie dało o sobie znać około roku 2010. Napisałem: „na szczęście”, gdyż jestem zdeklarowanym fanem marynarek i garniturów dwurzędowych. Uważam, że mężczyzna w nie odziany prezentuje się bardziej elegancko niż ten w marynarce jednorzędowej. Sylwetka nabiera wtedy pewnej dostojności czy wręcz posągowości, co zresztą nie każdy lubi i to tłumaczy małą popularność dwurzędówek wśród polskich mężczyzn. Ale owa dostojność i posągowość objawia się pod jednym warunkiem: marynarka dwurzędowa musi być zapięta. Mężczyzna w rozpiętej dwurzędówce wygląda niechlujnie, niezależnie od tego jak wielkiej klasy i od jak słynnego krawca jest garnitur.

Po roku 2010 marynarki i garnitury dwurzędowe zaczęły się pojawiać w sieciówkach i doskonale pamiętam, że jedną z moich marynarek – granatową w białe prążki i z białymi guzikami – nabyłem w Zarze. Marką sieciową szczególnie mocno stawiającą na dwurzędówki był Próchnik, który miał wówczas w ofercie sporo udanych modeli. Oczywiście inne marki nie pozostawały w tyle i w pierwszej połowie drugiej dekady XXI wieku wybór dwurzędówek na naszym rodzimym rynku był dość urozmaicony. Trzeba jednak pamiętać, że – w przeciwieństwie do obszernych, workowatych krojów lat 90-tych – zapanowała moda na kusość i zaczęły się pojawiać marynarki za krótkie, za ciasne, z wąskimi klapami i rękawami i z wysoko położonym zapięciem. Dzięki Bogu nie wszystkie marki tej modzie ulegały (Próchnik nie ulegał) więc w owym czasie nie było jeszcze źle. Niestety później było już tylko gorzej i niektóre marki do dziś nie porzuciły tego kultu kusości, z wielką szkodą dla swoich klientów.

marynarka dwurzędowa
Marynarka z Próchnika którą nabyłem około roku 2012 i wykorzystałem na Pitti Uomo w roku 2018. Do tego zdjęcia pozuję z Linem Ieluzzim – najsłynniejszą ikoną Piti Uomo. Aż boję się takiego stwierdzenia ale wydaje mi się, że moja marynarka z Próchnika leży lepiej niż szyta na miarę marynarka Lino.
marynarka dwurzędowa
Marynarkę wykorzystałem we wpisie: Dobieranie i łączenie kolorów jako ilustrację zasady powtórzenia kolorów.

Miałem swój mały udział w popularyzowaniu marynarek i garniturów dwurzędowych w drugiej dekadzie XXI wieku. Mianowicie byłem współprojektantem dwóch kolekcji Próchnika: Va Banque z roku 2016 i Monte Carlo z roku 2017. Kolekcje te były – jak na owe czasy – rewolucyjne z kilku względów. Po pierwsze wprost nawiązywały do klasyki, ignorując aktualne wówczas trendy modowe, a po drugie były projektowane przez blogerów modowych a nie zawodowych projektantów. To było złamanie tabu i trzeba było takiej osobowości jak Rafał Bauer – ówczesny prezes zarządu Próchnika – żeby mogło do czegoś takiego dojść. W każdym razie obie kolekcje były sukcesem komercyjnym, a dla mnie były bardzo ciekawym doświadczeniem. Także dlatego, że doświadczyłem bezpośrednio ataku ze strony firmy konkurencyjnej dla Próchnika, co objawiło się m.in. lawiną skrajnie negatywnych komentarzy pod wpisem Kolekcja Va Banque, w którym tę kolekcję prezentowałem. Ale okazało się, że wszystkie te negatywne komentarze (podpisane najróżniejszymi imionami i m.in. polemizujące pomiędzy sobą) były wysłane z tego samego komputera – w domyśle: napisane przez tę samą osobę. Co zdemaskowałem (z niemałą satysfakcją) we wpisie:  Kolekcja Va Banque – post scriptum. Były to takie sobie gierki, które dziś wydają się zabawne i bez znaczenia, ale wówczas budziły duże zainteresowanie a dla mnie były dość frustrujące.

marynarka dwurzędowa
Garnitur, który zaprojektowałem na potrzeby kolekcji Va Banque Próchnika, miałem na sobie na Pitti Uomo w roku 2017.
marynarka dwurzędowa
Inne garnitury z kolekcji Va Banque.
marynarka dwurzędowa
Jeden z garniturów z kolekcji Monte Carlo.

Wzmożone zainteresowanie marynarkami/garniturami dwurzędowymi, które zaczęło się około roku 2010, po kilku latach uległo wyraźnemu zachwianiu, a sinusoida niosąca dwurzędówki zaczęła niepodziewanie opadać. Nie trwało to jednak długo i mniej więcej od roku 2020 owo zainteresowanie znów zaczęło rosnąć i w roku 2026 osiągnęło poziom od dawna nie notowany. Oczywiście daleko mu do poziomu z lat dziewięćdziesiątych ale trend jest rosnący i mam nadzieję, że taki się utrzyma w najbliższych latach.

W czasie gdy modowa sinusoida biegła swoim trybem, na polskim rynku eleganckiej odzieży męskiej następowały różne przetasowania. M.in. zniknęła z niego marka Próchnik a ja rozpocząłem współpracę z marką Bonus/eGARNITUR, która to współpraca zaowocowała powstaniem kolekcji garniturów nazwanej moim imieniem i nazwiskiem. Dla ścisłości dodam, że znak towarowy Próchnik powrócił na rynek ale wyłącznie jako nazwa – do której prawa ktoś kupił od syndyka spółki Próchnik – i ze stylem dawnego, kultowego Próchnika nie ma nic wspólnego.

W obecnym renesansie zainteresowania dwurzędówkami można zaobserwować ciekawe zjawisko, które – jak mi się wydaje – wynika z faktu, że popularne sieciówki uparcie trzymają się mody na kusość i oferują marynarki ciasne, krótkie i z wysokim zapięciem. Otóż marynarki dwurzędowe występują u nas niemal wyłącznie w wersji 6×2 podczas gdy wśród światowych trendsetterów i dandysów królują marynarki 6×1 z bardzo niskim zapięciem, które z kolei u nas są na cenzurowanym. Inna ciekawa obserwacja jest taka, że coraz powszechniejsze staje się noszenie rozpiętych dwurzędówek, co moim zdaniem wygląda fatalnie. Ale nie jest to ani pierwszy ani jedyny przypadek gdy to co modne jest równocześnie szpecące – patrz: poprzecierane spodnie z dziurami na kolanach. W każdym razie odnotowałem ze zdziwieniem, że w sklepie online Suitsupply wszystkie garnitury dwurzędowe są prezentowane wyłącznie z rozpiętymi marynarkami. Z kolei pozytywnie pod tym względem zaskakuje rodzima marka Herse, która ogromną kolekcję garniturów i marynarek dwurzędowych prezentuje wyłącznie w wersji zapiętej. Co ciekawe Herse oferuje zarówno garnitury o klasycznych proporcjach, jak i takie – płynące na fali modnej kusości – o mocno zachwianych proporcjach i z groteskowo wysokim zapięciem.

marynarka dwurzędowa
W pierwszej edycji mojej kolekcji w Bonus/eGARNITUR znalazł się dwurzędowy garnitur JAY z zapięciem 6×1.
marynarka dwurzędowa
Także zapięcie 6×1 (ale nieco wyżej usytuowane) miał garnitur LEONARDO. Jednak ten garnitur ostatecznie wszedł do produkcji w wersji jednorzędowej.
marynarka dwurzędowa
Garnitur HERKULES miał już najpopularniejszy układ guzików 6×2.
marynarka dwurzędowa
W mojej kolekcji w eGARNITUR są wyłącznie garnitury. Ale niektóre marynarki doskonale się sprawdzają w roli blezerów. Na zdjęciu: marynarka od garnituru JAY połączona z granatowymi chinosami i sfotografowana na rynku w Pradze. Na zdjęciu poniżej inne przykłady takich połączeń.
marynarka dwurządowa
W mojej kolekcji pojawiła się też cała seria garniturów z metalowymi guzikami. Garnitury PLACIDO i SALVATORE nadal są dostępne w sklepie eGARNITUR.
marynarka dwurzędowa
Na mojej kolekcji dwurzędowy świat się nie kończy. Oto sztruksowy garnitur uszyty w systemie MTM w dziś już nieistniejącej firmie Norman. Marynarka 6×1, metalowe guziki.
marynarka dwurzędowa
Tradycyjny granat i nieco ekstrawagancki beż – dwa garnitury z mojej kolekcji, z których granatowy HARRY jest nadal w ofercie.
marynarki dwurzędowe
Garnitur czarny (pojawi się w sprzedaży w grudniu) może być swoistym przełomem. Dlatego, że czarne garnitury kupują klienci bardzo konserwatywni, którzy stronią od jakichkolwiek odstępstw od utartych schematów. Jeśli zaakceptują garnitur dwurzędowy to będzie znaczyło, że dwurzędowa sinusoida zbliża się do maksimum.
0 0 głosów
Ocena arykułu
guest
0 komentarzy
Najstarsze
Najnowsze Najczęściej oceniane
0
Chętnie poznam Twoje przemyślenia, skomentuj.x