Jakie buty do garnituru?

Każdy zapewne doskonale wie jakie buty są właściwe do garnituru. Dla porządku przypomnę tylko, że powinny to być buty klasyczne (bez ozdobników i dodatkowych przeszyć) wykonane ze skóry (licowej, zamszu lub nubuku). Dodatkowym atutem będzie jeśli buty będą szyte a nie klejone i będą miały skórzaną podeszwę, ale nie są to warunki bezwzględnie konieczne. Najpowszechniejsze dziś buty klejone, na podeszwie gumowej, są wystarczające jako uzupełnienie garnituru. Trzeba też mieć na uwadze hierarchię formalności obuwia i trzymać się jej przy doborze butów do garnituru. Inne buty wybierzemy do wieczorowego garnituru w ciemnym kolorze, a inne do lnianego garnituru w kolorze jasnego beżu czy szarości. Przy czym ta inność będzie dotyczyła zarówno typu butów jak i ich koloru.

Kolor jest tym elementem, który dziś wprowadza najwięcej kontrowersji przy doborze obuwia. Kontrowersji, których kiedyś po prostu nie było, bowiem wcale nie tak dawno temu męskie buty garniturowe występowały wyłącznie w dwóch kolorach: czarnym i brązowym. Z tego okresu pochodzi znana wszystkim zasada: no brown after six, która miała znaczyć tyle, że po godzinie 18:00 dżentelmeni mogli się pokazać wyłącznie w czarnym obuwiu (bo jeśli nie brązowe to czarne – innej możliwości nie było). Dziś moglibyśmy odczytać zasadę jako zakaz stosowania brązowych butów po 18:00, natomiast wszelkie inne kolory byłyby dozwolone. Oczywiście rozumiemy o co w cytowanej zasadzie chodziło i doskonale wiemy, że pewne jej okruchy pozostały do dzisiaj, mianowicie do garniturów wieczorowych obowiązują czarne buty.

Gdy piszę o czarnym obuwiu to muszę odnotować pewną dziwną tendencję. Otóż buty garniturowe w kolorze czarnym cieszą się u większości osób jakimiś specjalnymi względami, uważane są za najbardziej uniwersalne i do wszystkiego pasujące (co nie jest prawdą). Nie wiem skąd takie podejście się bierze ale być może jest to pozostałość rozumowania z dawnych czasów, gdy posiadało się jedną parę eleganckich butów, nierzadko kupowanych raz na całe życie. I było oczywiste, że muszą to być buty czarne bo po pierwsze musiały pasować do czarnego garnituru, który podlegał tym samym regułom wyboru, a po drugie buty inne niż czarne były wówczas niezwykłą rzadkością.

Ciekawe, że tę nadzwyczajną estymę do czarnych butów zaobserwować można nie tylko w Polsce, ale także w innych krajach. Zaryzykuję tezę, że we Włoszech jest ona nawet większa niż w Polsce. Wystarczy wejść na konto instagramowe jakiegoś znanego włoskiego influencera modowego żeby się o tym przekonać. Czarne loafersy noszone do beżowych lub błękitnych spodni czy brązowych lub zielonych garniturów są tam na porządku dziennym.

Kolor butów do dziennych garniturów może być dowolny ale oczywiście musi pasować do koloru garnituru. Okazuje się jednak, że kwestia pasowania do siebie różnych kolorów bywa bardzo różnie rozumiana. Czasami to rozumienie jest na tyle wąskie, że sprowadza się do konstatacji, że pasują do siebie wyłącznie różne odcienie tego samego koloru. Owszem, pasują, ale na ogół tworzą zestawy mało urozmaicone, żeby nie powiedzieć sztampowe i nudne. Dlatego warto śmielej sięgać do innych kolorów i można przy tym wspomagać się pewnymi narzędziami, które sprawę doboru kolorów nieco obiektywizują. Polecam mój wpis sprzed kilku lat: Dobieranie i łączenie kolorów, w którym pisałem o takich obiektywnych narzędziach.

Przy doborze butów do garnituru ich kolor ma bardzo duże znaczenie ale trzeba pamiętać, że nie mniejsze znaczenie ma sposób wykończenia skóry, z której buty są wykonane. Może to być albo skóra licowa, albo zamsz, albo nubuk. W zależności od tego buty mają różny wygląd a także różny stopień formalności. Buty z zamszu są najmniej formalne, buty nubukowe są pośrodku, a buty ze skóry licowej są najbardziej formalne. Dla przypomnienia: skóra licowa to skóra zwrócona gładką stroną na zewnątrz, zamsz to jakby skóra na lewą stronę, a nubuk to strona licowa – szlifowana. Wskutek tego szlifowania trochę przypomina zamsz ale jest od niego zdecydowanie gładsza. Do butów zamszowych i nubukowych nie stosuje się tradycyjnych kosmetyków – kremów i past woskowych – i nie można na nich uzyskać połysku.

Omawiając buty do garnituru nie mógłbym pominąć butów, które uważam za bardzo stylowe, a które u nas cieszą się skrajnie małym zainteresowaniem, a przez wiele osób są uważane za dziwaczne albo wręcz brzydkie. Mam na myśli buty ze skórzanej plecionki, które występują w różnych wersjach. Najczęściej są to buty jednokolorowe ale skoro powstają z plecionki to przecież można ją upleść z pasków w różnych kolorach i wtedy buty nabierają rzeczywiście niezwykłego wyglądu. U nas już jednokolorowa plecionka wzbudza niechęć a co dopiero taka wielokolorowa! Tym niemniej załączam poniżej zdjęcia bo uważam takie buty za bardzo ciekawe. W obu przypadkach są to lotniki i nie jest to przypadek bowiem lotniki z plecionki prezentują się najlepiej. Nieco rzadziej robi się z plecionki loafersy; one też prezentują się nieźle ale chyba nie tak dobrze jak lotniki.

Prezentowane poniżej buty z plecionki są marki MEKA, zostały uszyte metodą Goodyear i powstały w fabryce marki znajdującej się w Strzelinku niedaleko Słupska. W Polsce są niesprzedawalne ale Marka MEKA niemal całą swoją produkcję kieruje na eksport i przy projektowaniu obuwia kieruje się gustem klientów krajów, do których ta produkcja trafia. Warto dodać, że buty MEKA to jakość odpowiadająca mniej więcej butom marki Santoni, przy cenach trzykrotnie niższych. Nic zatem dziwnego, że marka ma stałych odbiorców m.in. w Japonii, Niemczech, Kanadzie czy Australii.

Do garnituru można zakładać buty różnych typów, o różnym stopniu formalności. Na zdjęciu głównym wpisu widzimy buty, na które bardzo rzadko można się natknąć w Polsce. Tak rzadko, że nie dorobiły się nawet jednoznacznej nazwy. Mówi się na nie z angielska: split-toe shoes lub po polsku buty z dzielonym noskiem. Czasami można się spotkać z nazwą: norwegery, która jednak przeważnie wzbudza protesty samozwańczych ekspertów od butów. Ci uważają, że prawdziwe norwegery to – owszem – buty z dzielonym noskiem, ale poza tym muszą być ciężkie i toporne i żadne z nich buty garniturowe.

Moje norwegery – podobnie jak prezentowane powyżej lotniki z plecionki – są marki MEKA i można by o nich napisać dokładnie to samo co napisałem powyżej.

Najpopularniejszym w Polsce typem butów noszonych do garnituru są bez wątpienia angielki czyli derby. Bardzo boleję nad tym, że tradycyjna (a przy okazji piękna) polska nazwa: angielki, została wyparta przez anglicyzm: derby. Ale stało się i to się już prawdopodobnie nie odwróci. W sklepach obuwniczych online celujących w masowego klienta, angielki/derby stanowią zwykle około 80% oferty w grupie butów zwanych garniturowymi lub wizytowymi. Gdyby ktoś chciał dowiedzieć się więcej na temat tych butów to polecam mój wpis: Angielki i wiedenki czyli derby i oksfordy.

W moich zasobach obuwniczych angielki stanowią bardzo małą część ale nie dlatego żebym tych butów jakoś szczególnie nie lubił lecz dlatego, że przedkładam nad nie inne typy: lotniki, wiedenki i monki. Tym niemniej prezentuję poniżej dwie pary angielek marki Van Thorn.

Na koniec wspomnę o jeszcze jednej – bardzo specyficznej – odmianie butów do garnituru. Mam na myśli buty podwyższające, które dodają kilka centymetrów wzrostu, przy czym są tak skonstruowane, że na pierwszy rzut oka postronny obserwator zupełnie nie zauważy różnicy pomiędzy nimi a standardowymi butami. Oczywiście po wnikliwym przyjrzeniu się, tę różnicę widać i nasuwa się wtedy nieodparte skojarzenie z butami ortopedycznymi, ale wymaga to naprawdę wnikliwej obserwacji z różnej perspektywy, czego przecież zwykle nikt nie robi.

Jeśli ktoś jest niskiego wzrostu i ma z tym problemy, to buty podwyższające są rozwiązaniem do rozważenia. Trzeba tylko pamiętać, że informacje dotyczące liczby centymetrów dodawanych do wzrostu dzięki butom, podawane w sklepach, są nie do końca prawdziwe. Bo zwykle dowiemy się, że buty dodają od 5 do nawet 10 cm co jest pewną manipulacją. Bo rzeczywiście tyle dodają ale w odniesieniu do braku na nogach jakichkolwiek butów. A ponieważ na ogół nikt nie chodzi boso, to istotna dla niego jest informacja ile centymetrów zyska w porównaniu z sytuacją gdy ma na nogach standardowe buty. W związku z tym, że standardowe buty dodają 3 – 3,5 cm to buty podwyższające zwykle dodają „netto” około 3 – 5 cm. Ale to jest naprawdę dużo o czym można się przekonać patrząc na poniższe zdjęcie, do którego pozuję z moim znajomym Albertem: po lewej w standardowych wiedenkach Yanko i po prawej w podwyższających angielkach Conhpol. Jeśli ktoś chciałby dowiedzieć się więcej na temat butów podwyższających to polecam mój wpis: Buty podwyższające – nosić czy nie?