Różne oblicza muszki

Muszka jest na ogół postrzegana jako dodatek bardziej elegancki i bardziej formalny od krawata. To niezupełnie odpowiada prawdzie, aczkolwiek nie ulega wątpliwości, że muszka jest obowiązkowym dodatkiem do fraka (biała) i smokingu (czarna), czyli do formalnych męskich strojów wieczorowych. Ale ten fakt jest przy okazji źródłem największych nieporozumień związanych z noszeniem muszek, które to nieporozumienia zostaną w tym wpisie rozwiane. A kluczem do zrozumienia sprawy jest przyjęcie do wiadomości faktu, że muszki mogą mieć różne oblicza. Trzeba przyznać, że mamy dużą skłonność do dostrzegania tylko jednego z tych obliczy – oficjalnego i formalnego – przy jednoczesnym pomijaniu oblicza nieformalnego. A to oblicze nieformalne jest przede wszystkim dużo obszerniejsze, a poza tym bardziej fantazyjne, kolorowe i po prostu ciekawsze.

Wspomniałem powyżej o nieporozumieniach zatem od nich trzeba zacząć. Podstawowe nieporozumienie jest związane z samą definicją muszki (oczywiście chodzi o muszkę jako ozdobę pod szyją, a nie o owada lub element przyrządu celowniczego). Otóż muszka to: ozdobny element ubioru noszony zazwyczaj przez mężczyzn, będący wąskim paskiem tkaniny szykownie wiązanej pod szyją (za: Wikipedia). Zwracam uwagę na kluczowe słowo: wiązanej. Czyli coś co nie jest wiązane – nie jest muszką. Wszelkie gotowe ozdoby w kształcie muszki – zarówno tekstylne jak i drewniane, skórzane, korkowe, plastikowe itp. – nie są muszkami. Analogicznie jak trwale ukształtowane „krawaty” na gumce – nie są krawatami. O ile jednak dziś nikt już raczej nie nosi „krawatów” na gumce, o tyle muszki tzw. gotowe – nosi większość spośród tych, którzy na muszkę się decydują. Ot, taki paradoks.

Kolejne nieporozumienie związane z muszkami dotyczy koszuli jaką należy założyć do smokingu by godnie prezentowała się z muszką. Nie ulega wątpliwości, że nie może to być koszula z odkrytymi guzikami lecz koszula z krytą plisą lub z guzikami jubilerskimi. Nieporozumienie pojawia się na etapie wyboru kołnierzyka. Z jakiegoś powodu rozpowszechniło się błędne przekonanie, że jedynym właściwym kołnierzykiem jest kołnierzyk frakowy czyli łamany (ang. wingtip collar). Rozpowszechniło się do tego stopnia, że w sklepach taka koszula bywa nazywana „koszulą do muchy” (w Łódzkiem: „koszulą pod muchę”). Tymczasem – jak sama nazwa wskazuje – koszula z kołnierzykiem frakowym jest właściwa do fraka zaś do smokingu jest jedynie dopuszczalna. Typowa koszula smokingowa powinna mieć zwykły kołnierzyk wykładany i ozdobne plisy na torsie – czego z kolei nie może mieć koszula frakowa. Ale ozdobne plisy nie są obowiązkowe a kołnierzyk łamany jest dopuszczalny, zatem istnieje tu spora elastyczność. Warto tylko pamiętać, że kołnierzyk łamany to jedna z możliwości (i to gorsza) a nie obowiązujący standard.

Ostatnie muszkowe nieporozumienie o jakim chciałbym wspomnieć dotyczy muszek nieformalnych, zakładanych do dziennych garniturów, zestawów koordynowanych lub smart-każualowych, a nawet do swetrów lub kamizelek (noszonych samodzielnie a nie pod marynarką). Z jakichś powodów niektórzy uważają, że w takich sytuacjach obowiązuje koszula z krytą plisą. Oczywiście nie tylko nie obowiązuje, ale w pewnych sytuacjach byłaby poważnym zgrzytem – o czym dalej. Ponieważ muszka dość często gości w moich stylizacjach nieformalnych albo wręcz każualowych, równie często spotykam się z komentarzami typu: Jak to?! muszka i koszula z odkrytymi guzikami? Przecież nawet dziecko wie, że do muszki obowiązuje koszula z krytą plisą! Zawsze w takich sytuacjach cierpliwie tłumaczę, że mój interlokutor pomylił różne konwencje, mimochodem łącząc je ze sobą – co nie ma uzasadnienia. Bo (jak wcześniej wspomniałem) koszula z krytą plisą obowiązuje do smokingu. Z drugiej strony: do smokingu obowiązuje muszka. Jeśli ktoś bezrefleksyjnie połączy te dwie niezależne zasady to wychodzi mu, że do muszki obowiązuje koszula z krytą plisą. Gdyby choć trochę się zastanowił to niewątpliwie by odkrył, że przecież do smokingu obowiązuje albo koszula z krytą plisą, albo z guzikami jubilerskimi. Ale analogiczny do poprzedniego wniosek, że w takim razie do muszki obowiązuje albo koszula z krytą plisą, albo z guzikami jubilerskimi – już nie byłby taki oczywisty. No bo jak to: letni, lniany garnitur, fantazyjna, kolorowa muszka i do tego koszula z guzikami jubilerskimi? Przecież to absurd.

Muszkom formalnym poświęciłem niedawno obszerny wpis wyróżniając aż 6 ich różnych typów. Dla przypomnienia załączam odpowiednie zestawienie. A na kolejnym zdjęciu muszka płaczący motyl – jeszcze niedawno niemal zupełnie nieznana, dziś zdobywająca coraz większą popularność.

Jeśli mowa o muszkach formalnych to nie sposób pominąć kwestii smokingu tropikalnego. Wprawdzie muszka jest w nim taka sama jak w smokingu standardowym ale za to ogólny efekt jest zupełnie inny. Moim zdaniem efekt jest zachwycający! Ale wszystkich, którzy chcieliby spróbować uprzedzam, że trzeba dokładnie zgłębić temat gdyż w smokingu tym jest wiele pułapek, w które łatwo wpaść. Polecam wpis: Smoking tropikalny.

Czas teraz przejść do muszek nieformalnych bowiem dopiero w ich przypadku widać całe bogactwo, piękno i różnorodność muszkowych stylizacji. No i można tu naprawdę zaszaleć – prawie wszystkie chwyty są dozwolone. Ale przy takim postawieniu sprawy przewiduję, że ktoś może sobie przypomnieć „zasadę” mówiącą, że tylko jeden element stylizacji może być wzorzysty; pozostałe powinny być gładkie. Uprzedzając zatem ewentualne krytyczne komentarze wyjaśnię, że nie ma takiej zasady. Są tylko pewne zalecenia dotyczące łączenia wzorów dla osób, które nie mają zaufania do własnego wyczucia i czują się pewniej mając wszystko uregulowane. Otóż te zalecenia są stopniowane. Stopień pierwszy jest dla tych, którzy czują się najbardziej bezradni w dobieraniu wzorów. I on sugeruje, że jeśli tylko jeden element stylizacji jest wzorzysty a pozostałe są gładkie, to na pewno nie popełni się błędu. Zatem jest to wariant całkowicie bezpieczny i każdy może go w ciemno zastosować. Drugi stopień mówi, że można łączyć różne wzory w ramach jednej stylizacji ale trzeba baczyć by wzory miały różny charakter, różną skalę lub różną wyrazistość. Czyli np. jeśli chce się połączyć pasiastą koszulę z marynarką w prążki to można to zrobić pod warunkiem, że wzory mają różną skalę; np. szerokie pasy na koszuli i cienkie prążki na marynarce. I wreszcie trzeci stopień mówi, że można łączyć wszystko ze wszystkim trzeba tylko krytycznie spojrzeć w lustro i ocenić: jest dobrze albo jest źle. I jeśli jest źle to trzeba zmienić jeden, kilka lub wszystkie elementy stylizacji.